ODZIEŻ OCHRONNA

Nasza odzież robocza jest zaawansowana technologicznie. Nowe materiały i nowe właściwości przesuwają granice. Praca ma często coś wspólnego ze sportem. Poruszamy się i potrzebujemy odpowie-dnich do tego ubrań. To wydaje się oczywiste i teraz naprawdę jest. Najbardziej dumni jesteśmy z naszego asortymentu Worksafe, ubrań, które wyznaczają nowy standard swobody ruchu w pracy.    

Odzież robocza i ochronna stanowi podstawowy środek ochrony pracy we wszelkich branżach i gałęziach przemysłu. Odzież ochronna jest to odzież okrywająca lub zastępująca odzież osobistą, chroniąca przed określonymi zagrożeniami. Należy ją stosować przy konkretnych pracach, gdzie istnieje zagrożenie zranienia ciała lub przeniknięcia przez skórę szkodliwych substancji. Szczególne niebezpieczeństwo stanowią: wysoka lub niska temperatura, ogień, niebezpieczne substancje chemiczne, prąd elektryczny, wilgoć, słaba widoczność, zagrożenie mechaniczne, biologiczne itp. Poszczególne rodzaje odzieży są zaprojektowane jako ochrona przed zagrożeniami występującymi w określonych warunkach pracy. Należy zwrócić uwagę, że do momentu wejścia Polski do Unii Europejskiej, większość ubrań zawodowych i pracowniczych była traktowana jako odzież robocza. Typowymi przykładami są niektóre rodzaje ubrań, przeznaczone dla pracowników wykonujących prace, podczas których grozi mocne zabrudzenie nieszkodliwymi dla życia i zdrowia substancjami, przyspieszone niszczenie odzieży, jak również wówczas, gdy wymaga się specjalnej czystości wytwarzanego wyrobu. Taka odzież zaliczana była do odzieży roboczej, nie podlegającej obowiązkowej certyfikacji. Po 1 maja 2004 r. odzież ta podlega Dyrektywie 89/686/EWG i mu-si spełniać jej wymagania, jednocześnie stając się odzieżą ochronną, najczęściej przyporządkowaną do kategorii I ochrony, a spełnianie wymogów Dyrektywy potwierdza sam producent czy importer danej odzieży. Zgodnie z Dyrektywą 89/686/EWG - podobnie jak inne środki ochrony indywidualnej - odzież ochronną podzielono na trzy kategorie ochrony, w zale-żności od stopnia zagrożenia, przed którymi odzież ma chronić pracownika. Należy jednak pamiętać, że kategoria, do jakiej należy dany wyrób, nie może mieć wpływu na stopień ochrony, lecz jedynie na procedury oceny zgodności z ww. Dyrektywą. 

Kategoria I

Odzież ochronna chroniąca przed minimalnymi zagrożeniamiUbrania należące do tej kategorii są odzieżą o prostej konstrukcji, a ich poziom skuteczności może ocenić sam użytkownik. Jeśli określone zagrożenie narasta, skutki tego mogą być łatwo zidentyfikowane przez pracownika we właściwym czasie. Do tej grupy zalicza się odzież wcześniej zwaną roboczą oraz ubrania z tkanin ochronnych (np. trudnopalnych, kwasoochronnych, pyłochłonnych), nie podlegające procedurze oceny zgodności przez jednostki notyfikowane. Kategoria I obejmuje najczęściej odzież chroniącą przed:zabrudzeniami nieszkodliwymi dla zdrowia, np. środkami czystości o słabym działaniu, którego skutki są łatwo odwracalne (np. fartuchy, kombinezony, ubrania z drelichów, elanobawełny itp.),uszkodzeniami mechanicznymi o powierzchownych skutkach (przykłady j.w.),zagrożeniami związanymi z gorącym czynnikiem o niewielkim stopniu zagrożenia         (np. ubrania i fartuchy z tkanin niepalnych lub trudnopalnych),czynnikami atmosferycznymi (np. odzież ocieplana, odzież przeciwdeszczowa). 

Kategoria II
Odzież ochronna nie będąca środkiem ochrony przed minimalnym zagrożeniem (kat. I) ani przed zagrożeniem życia lub zdrowia (kat. III)Do tej kategorii ochrony zalicza się najczęściej odzież chroniącą przed konkretnym czynnikiem, nie zagrażającym życiu i nie powodującym poważnego i trwałego uszczerbku na zdrowiu pracownika. Do tej grupy zalicza się np.: odzież chroniącą przed przecięciem (fartuchy antyprzecięciowe, odzież dla pracowników leśnych),odzież dla spawaczy,odzież dla pracowników narażonych na kontakt z silnymi substancjami chemicznymi    (np. w galwanizerniach),odzież ostrzegawcza (np. dla drogowców) 

Kategoria III
Odzież ochronna o złożonej konstrukcji do ochrony przed zagrożeniem życia lub zdrowia pracownika Kategoria III odzieży ochronnej obejmuje odzież wysoce specjalistyczną, chroniącą przed czynnikami mogącymi spowodować najgroźniejsze następstwa dla użytkownika, a których bezpośrednich skutków działania nie można zidentyfikować w odpowiednim czasie. Do tej grupy należą m.in.:  specjalistyczne kombinezony przeciwchemiczneodzież chroniąca przed promieniowaniem jonizującym, płomieniem, temperaturą powyżej 100°C lub dużymi rozpryskami gorących substancji,odzież chroniąca przed niskimi temperaturami - poniżej 50°C,odzież przeznaczona do pracy pod wysokimi napięciami prądu elektrycznego.

Ze względu na to, jakie części ciała chroni dany element, odzież ochronnądzieli się na: odzież ochraniającą tułów (komplety ubrań - bluza i spodnie, kombinezony, fartuchy, kurtki, płaszcze, bezrękawniki i in.),odzież chroniącą części tułowia (np. ochraniacze klatki piersiowej, barku, przedramienia itd.),nakrycia głowy (np. kaptury, berety, czapki i in.).
O właściwościach ochronnych odzieży decydują przede wszystkim cechy materiałów,           z których odzież jest wykonana: odpowiednie wykończenie lub impregnowanie, grubość materiału, splot włókien, domieszka włókien specjalistycznych i in.